XII. Exhibita (fn. 1) a Johanne Collet Decano, reverendissimo Patri et Domino Cardinali Eboracensi ac
Apostolico Legato a latere, (fn. 2) pro Reformatione Status Residenciariorum in Ecclesia Sancti
Pauli, primo Septembris, Anno Domini 1518. (fn. 3)
Cap. 1. De Decano et ejus Autoritate, ex antiquo Registro Ecclesiœ.
Secundum antiqua Ecclesiæ Statuta Sancti Pauli, Decanus omnibus Canonicis, Presbyteris,
Vicariis, ministris præest, autoritate et potestate ordinaria et immediata.
Is regimen habet animarum.
Huic est jurisdictio et correctio delinquentium quorumcunque in Ecclesia, et obstinatorum ac
rebellium justa castigatio.
Is omnes causas ad Capitulum spectantes et audit, et consilio Capituli diffinit; et si qua
fuerit ardua in quibus periculum Ecclesiæ imminere possit, et quando aliqua testanda sunt
communi Sigillo, tunc Decanus non consilio solum Residenciariorum sed etiam assensu utatur.
Ei intranti et eunti per Chorum et Capitulum omnes assurgunt.
In Stallo suo dum sit, reverenter inclinent omnes, quocienscunque Chorum, vel in parte
occidentale vel orientale ingrediuntur, vel egrediuntur.
Is primus sedet, primus loquitur, in omnibus primus est.
In processionibus solus et ultimus, in medio incedit.
In solemnioribus diebus ejus adventus ad Ecclesiam expectetur, si venire voluerit: et in
Dominicis diebus cognoscatur voluntas ejus, si ad aspersionem aquæ venire voluerit, et si voluerit
expectetur.
Is, absente Episcopo, dicit Confiteor in Choro: et Sacerdoti lecturo Evangelium dat
benedictionem.
In Stallo suo stans thurificetur.
Item, lecturus Lectionem in stallo suo eam legat, puero librum ei ministranti.
Omnes Decano obediant, ac debitam ei reverentiam exhibeant in Choro et Capitulo, et omni
alio loco.
Cap. 2. De Residentia Decani.
Decanus in primis in Ecclesia resideat secundum ordinationem Domini Warham Episcopi,
qui in plena Visitatione sua ordinavit, ut Decanus sacerdos sit omnino et resideat, alioquin pro
nullo Decano habeatur. (fn. 4) Quamobrem, ante omnia, pro bono statu Ecclesiæ Decanus ipse sit residens,
et assidue curet Ecclesiam, ac in omnibus bonum exemplum ostendat. Diligat alios co-residentes
secum ut fratres, et in Deo foveat eos ut filios, ac omni humanitate et benignitate eos tractet, ut
magis amari ab eis quam timeri possit. Cum obstinatis et rebellibus, si qui fuerint ex Residentibus, sic agat loco et tempore, ut merita eorum exposcant; hoc est consilio fratrum, qui non
sunt participes culpæ, duros et inobedientes castiget et corrigat.
Cap. 3. De Loco-tenente Decani.
Decano vero absente constituat locum ejus tenentem unum ex Residenciariis, quem judicaverit
ipse magis idoneum, qui exercebit Decani potestatem quatenus ei commissam fuerit a Decano et
non amplius. Si vero sic acciderit ut ipse quoque Commissarius absit ad tempus, tunc senior
Residenciarius exerceat ejus commissionem donec Commissarius ille reversus fuerit.
Cap. 4. De aliis quatuor Residentibus.
Quia patrimonium S. Pauli exile est, et onera sunt multa et gravia, idcirco statuimus et ordinamus, ut sub Decano residente sint alii Residentes quatuor, et tantum quatuor, ex Canonicis
ejusdem Ecclesiæ tales scilicet qui vitæ probitate, et morum honestate et prudentiæ laude
excellentiores sunt.
Quum vero aliquis sese sua sponte obtulerit ad Residenciam, consideretur ratio vivendi sua, et
sapientia, et honestas, et non admittatur ad residentiam ullo pacto, nisi virtus et probitas ejus
responderit. Nam quum quatuor duntaxat sint Residentes, valde curandum est, ut hii boni viri
et sapientes sint, ut paucitas numeri pondere et gravitate personarum recompensetur. Cautum
est in antiquis Statutis etiam, ut volens residere corpore sanus sit.
Qui residere voluerit, veniat is ex antiquo more Ecclesiæ in propria persona sua ad Ecclesiam
S. Pauli, in una quatuor Vigiliarum, vel Michaelis, vel Natalis, vel Paschæ, vel Joannis Baptistæ,
et offerat se in Capitulo Decano, vel ejus locum tenenti, et Residentibus, et si in eum consenserit
Decanus cum majori parte Residenciariorum admittatur ad Residenciam, prius posita coram
Decano tune in eodem loco summa centum marcarum, secundum ordinationem (fn. 5) Martini Papæ:
et eadem summa secundum formam quam tradidit idem Martinus in sua Bulla expendatur. Si
vero nullus se obtulerit ad residentiam, tune invitetur aliquis et rogetur ex laudatioribus Canonicis, ut velit residere ad honorem Dei et Ecclesiæ. In quem vero consenserit Decanus cum
majore parte Residenciariorum, is Residens habeatur. Invitatus et nolens residere, aliqua pœna
pecuniaria multetur.
Cap. 5. Residentia solum in Ecclesia S. Pauli.
Residentes in Ecclesia S. Pauli, in nulla alia quacunque Ecclesia, sive Cathedrali sive colle
giata, resideant, sed solum in Ecclesia S. Pauli suam Residentiam teneant, aliter autem facientes
fructus omnes quos receperint ab Ecclesia restituant.
Item, nee serviant Officiarii alicui Domino, devincti in obsequio ejus, sed soli Domino Jesu et
S. Paulo in Domo ejus serviant.
Cap. 6. De Officio Residenciariorum in Divino Cultu.
Quia vero Canonicæ Vitæ in Cathedralibus Ecclesiis, et eorum qui resideant in eis, est servire
Deo, ac orare pro se et fundatoribus, ac benefactoribus suis; ideo ante omnia dent operam omnes
Residentes, ut intersint divino officio omni die; saltem alicui uni Canonicæ horæ vel diei vel
noctis, ex principalioribus scilicet horis quæ sunt in Ecclesia S. Pauli, Matutina cum Laudibus,
Prima cum Preciosa, Alta Missa, Vespere cum Completorio, ut Deum colant et orent pro omnibus
hominibus, maxime pro Domino Rege Fundatore nostro, et pro hiis quorum liberalitate et
beneficiis in Ecclesia S. Pauli sustinentur.
Cap. 7. Quid Residentes in Choro.
Accedant Residentes ad Ecclesiam, non vaniter et pompatice, sed religiose et graviter, sicut
decet professores Canonicæ Vitæ, magis studentes placere Deo in humilitate, quam in superbia
seculo se ostentare. Ingrediantur autem Chorum omni die feriali in principio illius horæ
Canonicæ cui volunt interesse, uni scilicet ex quatuor nominatis, et usque ad finem illius horæ in
Choro permaneant. Benefacient quatuor Residentes si dispartierint inter se quatuor horas, et
quisque eligat sibi unam cui voluerit interesse, ut sic semper aliquis unus Residens in Choro
appareat.
Cap. 8. In Dominicis et Festis Solemnioribus.
In Dominicis vero diebus, ac majoribus et solemnioribus Festis, omnes Residentes dent
operam ut præsentes sint in Ecclesia, et in universo divino officio illius diei intersint, ac extra
propriam domum, maxime in principalibus Festis, non prandeant.
Ut, absente Episcopo, Decanus, si præsens fuerit, suppleat locum Episcopi in omni divino
officio; ita, absente Decano, proximus Residens in Choro suppleat locum Decani in omni divino
officio, et id exequatur loco Decani, quocienscunque contigerit Decanum abesse.
Cap. 9. Ceremoniæ in Choro.
Residentes ingressi Chorum ad Orientem, in ipso Chori medio, primum Deo reverenter, tum
versi in Occidentem Decano inclinent. Item, ad Occidentem ingressi, in ipso Chori medio
pariter faciant; deinde ad sua stalla accedant, inde non recessuri donec tota hora Canonica finiatur,
nisi ob justam causam a Decano licentiam impetraverint, vel, eo absente, a seniore Residentiario.
Recedentes etiam a Choro memores sint, se primum Deo reverenter, deinde Decanum salutare
oportere.
Cap. 10. Vanæ Confabulationes in Choro.
In Choro dum sint, caveant ab omni vana confabulatione, cachinno, et risu, ac in stallis suis
stent erecti, simplices et devoti; et aut orent, aut legant, aut psallant, memores se in conspectu
Dei et Angelorum esse; et eorum facta aliis inferioribus ministris exemplum fore.
Jussi a suo superiore obire aliquod negotium in Choro ad divinum cultum pertinens, statim
pareant et obediant. Item, si Decanus jusserit alicui Residenti, ut ei in solemni die assistat in
Alta Missa, id facere non recuset.
Stationes, inclinationes, conversiones, prostrationes, et cæteros gestus dignos Choro et divino
servitio, sicut tradiderunt Patres, eos sedulo observent.
Extranei Cantores non admittantur in Chorum ullo pacto, ut illic cum aliis canant, nisi supercilicio induti.
Cap. 11. Processiones.
In processionibus omnes ex Choro prodeant, ac procedentes dimissis in terram vultubus
incedant, in quibus omnino caveant ne loquantur cum laicis, aut aliis quibuscunque extra processionem personis. Et si tales accesserint ad eos loquendi causa, eosdem repellant; nam indecorum
et turpe est in solemni Processione, Deo spectante et hominibus, aliud agere Canonicos, quam
quod ad Orationem et devotionem pertineat.
Cap. 12. Vagationes extra Chorum.
Tempore divini officii non vagentur ullo pacto extra Chorum sine habitu, maxime Festis
solemnioribus, quod Apostasiæ est simile.
Cap. 13. Pæna delinquentibus.
In hiis omnibus supradictis, in Choro, quæ ad speciem et decus divini officii pertinent, qui
deliquerit Residens, a Decano reprehendatur; si vero obstinatior fuerit, et bonis monitis non
paruerit, tunc Decanus reliquos fratres, eos qui non sunt in pari culpa, consulat de justa castigatione peccantum, ut dignas pro meritis pœnas sentiant.
Cap. 14. De Capitulis.
Ad Capitulum vocati a Decano per ministrum ad hoc deputatum stipendio Ecclesiæ, qui in
Civitate sunt, statim veniant, inde non decessuri, donec causa, propter quam venerint, fuerit
deffinita. Absentes vero ubicunque locorum fuerint, si magnitudo et arduitas causæ expostulaverit, de qua tractetur, vocentur, decreta citatione, et scedula fixa in stallis suis; de qua a
Vicariis suis, antiquo Ecclesiæ more, fiant certiores, sumptibus ipsius &c. citati.
In Capitulo dum sint, absit omnis clamor, rixa, contumelia, turba, deformitas; ac sobrie et
quiete sedeant, ac re a Decano proposita, quisque ordine suam dicat sententiam.
Quod tandem Decano et majori ac saniori Residentium parti visum fuerit faciendum, id fiat,
et pro firmo ratoque habeatur, ac e vestigio antequam decesserint, quod bono consensu concluserint, id a Scriba Capituli mactetur. (fn. 6)
Cap. 15. De Capitulis Sabbatalibus.
Omni Sabbato, vel Decanus, vel, eo absente, unus Residens, audiat defectus Chori in ea ebdomada, et delinquentes examinet, et errata corrigat.
Cap. 16. De re Domestica Residentiarii.
Residentes domum suam vicinam Ecclesiæ pro facultatibus teneant, cum honesta familia, et
cum servis bene-moratis. Servi eorum non incedant in urbe habitu militari, accincti gladiis;
sed sobrio cultu, togati, pacifici, sicut decet ministros Sacerdotis.
Mulieres non ingrediantur in domos suas, nec prandeant nec cœnent cum eis aliqua suspecta
ratione; quod si acciderit, patiantur se admoneri et reprehendi a Decano, ac præterea corrigi si
notorie et consuetudinarie familiaritatem aliquosque (fn. 7) suspectam cum mulieribus habuerint.
Ipse quoque Decanus in hiis omnibus exemplum honestatis et castimoniæ se exhibeat; ne
volens tollere alienas festucas, ipse proprio in oculo trabes habeat; etiam ne volens curare alios,
ipse audiat sibi dici, Medice, cura teipsum.
Cap. 17. De Collatione Cantariarum.
Cantariæ quæ sunt in collatione Decani et Capituli conferantur a Residentiariis, more antiquæ
Ecclesiæ, secundum cursum Residentiæ eorum. Atque quando aliquis Residens nominaverit et
præsentaverit aliquem idoneum ad quamcunque Cantariam, illo Capellano admisso et installato,
intelligat Residens se non habere ultra quod agat cum illo Capellano, nec jure nominationis illius
ad Cantariam debere uti eo pro suo Capellano, nec aliquod mandatum exercere in eum, scilicet,
ut sibi in suis propriis negotiis serviat, sed sinere eum vivere secundum fundationem Cantariæ
suæ et statuta Collegii divi Petri, obedientem Decano suo, et Capitulo.
Cap. 18. De Collatione Beneficiorum.
Item, cum vacaverint aliqua Beneficia ex collatione Decani et Capituli, ea conferant
Residentes secundum cursum Residentiæ eorum.
Cap. 19. De dupla collatione Decani.
Decanus autem pro sua dignitate habebit hanc prærogativam, ut si Residens fuerit, tam in
Beneficiis quam in Cantariis, tum in Civitate tum in patria, cum suus advenerit cursus conferendi duas simul Cantarias, et duo Beneficia simul, unum post aliud conferat.
Cap. 20.Quæ absentia tollat Collationem.
Cum abfuerit aliquis Residens, etiamsi Decanus fuerit, per unum integrum quarterium, et in
Choro non apparuerit, careat omni potestate conferendi quippiam, vel in Cantariis, vel in Beneficiis, quæ vacaverint in illo quarterio, nisi abfuerit vel ægrotus, vel in negotiis Ecclesiæ occupatus, quod constet ex Actibus. Et ea etiam potestate conferendi privetur omnino, donec
resumpserit Residentiam suam, veteri Ecclesiæ more, in propria persona in Capitulo, et denuo
residere protestatus fuerit ex antiquo more in aliqua quatuor Vigiliarum, sine ulteriore sumptu
Centum marcarum, quibus semel solutus, non est deinde cur iterum solvatur.
Cap. 21. Exiens Civitatem.
Residens aliquis volens exire Civitatem, quacunque de causa, antea petat et obtineat licentiam
a Decano, si præsens fuerit; si absens fuerit, a suo deputato et locum ejus tenente. Is fuit
antiquus Ecclesiæ mos.
Item, si diutius abfuerit, reversus revisat Decanum, intellecturus si quid emerserit eo absente
quod sua intersit cognoscere. Decanus etiam licentiam concessurus alicui Residenti ut absit,
habeat rationem magnorum et solennium festorum, ne in talibus sinat quemquam abesse, nisi
magna cogente necessitate. Item si concedat eis absentias, ut non omnes simul absint, sed ad
minus duo Residentes ex quatuor in Ecclesia commaneant.
Cap. 22. Controversia inter Residentes.
Si fuerit controversia inter Residentes, unius adversus alium, eam diffiniat cum bona deliberatione et determinet Decanus.
Cap. 23. Controversia inter Decanum et Residentes.
Si fuerit controversia inter Decanum et Residentes, vel unum, vel plures, vel omnes, tunc
audiat et diffiniat causam Ecclesiæ S. Pauli Episcopus, vocatis ad se alicubus ex Canonicis, vel
ex dignitatibus, quos negotium nihil tangit.
Cap. 24. De Officio Residentiariorum in Decanum.
Residentes omnes Decanum suum diligant, et ei obediant, ac vocati ab eo, vel in Ecclesia vel
domum suam, vel ad alium quemcunque idoneum locum, pro causis Ecclesiæ venire non recusent; et quod præceperit pro utilitate et honore Ecclesiæ faciendum, faciant sedulo et exequantur:
nam ubi non est ordo aliquis, nec inferiorum suo superiori obedientai, ibi necesse est ut seqatur
horrenda confusio.
Cap. 25. Quotidiana distributio Residentibus.
Singulo cuique Residenti qui interfuerit uni quatuor principalium horarum, et in habitu in
Choro præsens fuerit a principio usque ad finem, videlicet, Matutinis a principio usque ad finem,
vel Primæ et Preciosæ (fn. 8) in Capitulo a principio usque ad finem, vel Summæ Missæ a principio
usque ad finem, vel Vesperis et Completorio a principio usque ad finem, dabuntur per manus
Camerarii pro sua quotidiana distributione eo die quo sic interfuerit, denarii tresdecem: et hæc
distributio fiat, et solvatur præsentibus vel dietim, vel septimanatim, singulo quoque sabbato.
Et eo die quo non interfuerit, nec præsens fuerit in Choro in habitu suo, modo supradicto,
carebit illa distributione denariorum tresdecem: et tunc illi tresdecem denarii distribuentur
reliquis Residentibus, qui eo die in Choro in habitu præsentes fuerint, excepto quod unus denarius
ex tresdecem ejus erit qui notaverit absentes totiens quotiens. Quare Residentes diligenter notent eos
qui abfuerint, agnoscentes quod detrahitur absentibus juste id ad eos qui præsentes sunt pertinere.
In Festis vero S. Pauli Residens præsens divino officio, ultra tresdecem denarios accipiet v d.
Ita tota quotidiana distributio pro diurna præsentia per totum annum Residenti cuique ex
quatuor est xxl.
Cap. 26. Distributio quaternatim per Annum.
Præterea singulo cuique Residenti qui præsens fuerit, et domum suam tenuerit, et uni horæ
diei adfuerit in quarterio a Michaele ad Nativitatem per duos menses continuos, ultra quotidianam
distributionem tresdecem denariorum dabitur ei in fine anni, facto computo, v l.
Item, ad eundem modum in quarterio a Nativitate ad Pascha v l. Item, ad eundem modum
in quarterio a Paschate ad Joh. Baptistam v l.
In quarterio vero quod est inter Joannem Baptistam et Michaelem, si præsens fuerit per tres
septimanas, et domum tenuerit et Chorum sequatur, videlicet, duabus septimanis proxime sequentibus
Festum Joh. Baptistæ, ut possit interesse solemnitati S. Pauli, et una septimana immediate antecedente Festum Michaelis, tunc ei dabitur pro hoc etiam quarterio v l.
Item, hæc quaternalis distributio alicui uni Residenti ex quatuor, si præsens fuerit per duos
menses continuos in quarterio, erit in anno xx l.
Cap. 27. Pæna absentis Residentis.
Si autem in aliquo quarterio non fuerit præsens ad modum prædictum, tunc carebit portione
ei debita pro illo quarterio; et ea portio tota reponatur in Thesauro Ecclesiæ, ad usus Ecclesiæ
necessarios. Nihilominus tamen, quocienscunque fuerit præsens uni horæ diei, distributione sua
tresdecem denariorum non fraudabitur.
Cap. 28.Absens integro quarterio.
Si fuerit absens per unum integrum quarterium, hoc est, si in Choro in habitu per totum
quarterium non apparuerit, pro non Residente habeatur, donec in Capitulo ex antiquo Ecclesiæ
more, nova protestatione, ipse in propria persona, in una quatuor Vigiliarum residentiam suam
resumpserit: quæ resumptio fiet totiens quotiens sine ulteriore solutione centum marcarum, nisi pro
duxerit suam absentiam ultra unum integrum annum, quod si fecerit omnino pro nullo Residente
habeatur, nec iterum resumet, nisi iterum soluta summa centum marcarum, quam si solvere
voluerit, admittatur denuo ante alium ad Residentiam: si vero noluerit, tunc sit potestas cuique
Canonico, modo sit idoneus, ingredi Residentiam loco ejus absentis ab eodem summa centum
marcarum persoluta.
Verum quod diximus modo de istis absentiis, volumus omnino ut observetur, nisi absentia
Residentis fuerit vel causa morbi et ægritudinis cognitæ et approbatæ per Decanum et Capitulum,
vel propter occupationes Ecclesiæ, in quibus est ex commissione Decani et Capituli, et id quoque
evidenter extet in Actibus.
Cap. 29. Portio Decani dupla.
Decani autem Residentis portio in omnibus duplabitur. Ille præsens uni horæ diei a principio
usque ad finem, accipiet eo die ii s. ii d. Item, ille præsens duobus mensibus continuis in quarterio,
accipiet duplum ejus quod alius Residens accipiet. Et hac dupla portione non fraudabitur, si
præsens fuerit et residerit, nisi infirmitas eum aut Ecclesiæ manifesta negotia excusaverint: in
quibus, quia pro suo officio Decanatus (fn. 9) erit multum occupatus, oneranda est ejus conscientia, ut
non se subtrahat a Choro et Capitulis, et a quoquo alio quod ad divinum officium pertinet, nisi
justa eum cogat necessitas, nec se excuset fraudulenter in aliquo, sed ut est primus loco et dignitate in Ecclesia sub Episcopo, ita sit primus in omni bono exemplo, ut quod ab aliis velit fieri,
hoc agat imprimis ipse, et præbeat se in omnibus formam quam alii Residentes imitentur.
Hæc ordinatio de Decano capiat effectum post Decanum modernum: modernus vero Decanus
gaudeat hiis quæ modo possidet sibi pro suis meritis concessa, (fn. 10) pacifice, sine omni disturbatione.
Decano autem absente ubi causa absentiæ ejus nec morbus, nec Ecclesiæ occupatio est, cotidiana
ejus distributio partiarum (fn. 11) inter cos qui Residentes sunt. Ipse quoque Decanus præsens particeps
eorum portionis absentium in omni quotidiana distributione. Distributio vero illa quam novimus
quaternalem juste detracta a Decano absente in Ecclesiæ Thesauro reponatur: notum vero
Decani diurna absentia accipi ex ejus portione Decani . . . . . . distribuenda Residenti præsenti
ii d. toties quoties.
Cap. 30. Residentes nihil ultra portionem assignatam.
Ultra hanc portionem supra diffinitam, Decanus et Residentes nihil omnino accipiant, exceptis
Pitanciis et Obitibus quibus præsentes sunt, nec illam quoque portionem aliter aut alio modo
accipiant quam est supra traditum; quod si fecerint, cogantur ad restitutionem, et præterea pro
delicto pæna esto.
Cap. 31. De aliis pecuniis quæ casu obveniunt.
Pecunia ex Finibus, pecunia ex Perquisitis Curiarum, pecunia ex legatis Testamentorum,
pecunia ex Sepulturis, pecunia ex Venditione bosci et silvæ, et quæcunque alia Pecunia
casualis undicunque eliciatur, nullo pacto dividatur Residentibus, sed ad necessarios Ecclesiæ usus
in Thesauro Ecclesiæ reponatur.
Cap. 32. De Pecunia Caparum, et Sigilli, et novæ Residentiæ.
Pecunia autem ex Capis, juxta ordinationem (fn. 12) Thomæ Kempe, Episcopi, in emendis Capis
exponatur. Pecunia ex Sigillo, ut consuevit fieri a Sacrista, in reficiendis vestimentis exponatur.
Pecunia ex prima Residentia juxta Bullam (fn. 13) Martini; pars videlicet, ca quæ pertinet ad Decanum
et Capitulum, in ornamentis et apparamentis in Ecclesia, secundum tenorem Bullæ exponatur.
Cap. 33. Solutio Obituum, et ex panibus.
Pecuniam ex Obitibus, et pecuniam ex panibus suam cuique portionem omni anno persolvant
Residentes, ante Festum Nativitatis Domini: quod si non fecerint, pœna esto.
Cap. 34. De Officiariis Ecclesiæ, qui tractabunt rem temporalem, et suis temporibus justum
compotum reddant. Residentes non Officiarios.
Imprimis volumus et statuimus ut nullus ex Residentibus in re temporali Ecclesiæ sit aliquis
Officiarius, nec Receptor Generalis, nec Camerarius, nec Pistrini Custos et Clericus, ne tali officio
ejus debitum obsequium et servicium Deo in Choro impediatur; et ratione talis officii, necessaria
ejus præsentia ad alias Ecclesiæ causas subtrahatur, quod in tanta Residentium paucitate erit
turpe et dedecorosum.
Cap. 35. De Generali Receptore.
Sed Generalis Receptor omnium quæ Ecclesiæ sunt, sit unus ex habitu, vel alia honesta
persona, quam Decanus et Capitulum designaverit, secundum ordinationem domini Warham, (fn. 14) et
post eum domini Fytz-Jamis moderni Episcopi, talis, scilicet, persona cui Decanus præcipere
poterit, et qui Decano et Capitulo obedire voluerit; qui etiam cogatur ad suum justum computum
servus obediens, non dominus reluctans.
Cap. 36. Pecunia ad manus Decani, ut in cista reponatur.
Is Generalis Receptor omnia recipiet a particularibus Receptoribus, et in patria, et in civitate,
atque pro omnibus respondebit et computum reddet Quod vero receperit singulo quoque quarterio, in fine quarterii afferet fideliter ad manus Decani, vel eo absente ad ejus deputatum:
Decanus autem vel deputatus traditam pecuniam accipiet per Indenturam, et acceptam statim
infra tres dies, accitis clavium custodibus, in cista trium clavium reponat: sic enim ordinavit
dominus Warham Episcopus (fn. 15) in Visitatione.
Ex illa deinde Cista quotienscunque causa et necessitas expostulaverit, Decanus, vel ejus
deputatus, in præsentia Custodum clavium, extrahet pecuniam, præsente etiam Scriba Capituli,
qui mactet (fn. 16) quando et quanta, et qua de causa extracta est pecunia, et cujus manibus traditur
exponenda. Is Generalis Receptor superintendet omnibus reparationibus in patria; annuum cjus
stipendium erunt libræ viginti.
Cap. 37. Receptores in Civitate.
Sub Generali Receptore erunt in Civitate Receptores particulares omnium reddituum tenementorum in urbe; et hii quicquid receperint quaternatim afferent ad manus Generalis Receptoris,
qui in fine anni pro universo recepto, in urbe et in patria, computabit. Hii particulares Receptores
superintendant reparationibus in Civitate, quisque in collecta sua: stipendia erunt eis annua ab
antiquo consueta.
Cap. 38. Provisio pro Reparationibus in Civitate.
Statim post Octavas Epiphaniæ, die feriali immediate sequenti dictas octo, assignet Decanus
aliquem qui una cum Fabris Lignariis et aliis idoneis operariis visitet omnes domos et tenementa
in Civitate, et in scriptis referat Decano, vel eo absente seniori Residentiario, omnes defectus
et ruinas earum ante festum Purificationis proxime sequentis, ut de reædificationibus et reparationibus providere possit, utque quod factum videbitur necessarium æstate sequenti mandato
Decani et Capituli fiat.
Cap. 39. De Camerario.
Camerarius Ecclesiæ is qui procurabit omnia necessaria divino officio, et pensiones colliget, et
debita stipendia suis temporibus solvet. Eligatur unus ex habitu ex antiquo more Ecclesiæ, qui
in fine cujusque quarterii reddat rationem et recepti et expensi in scriptis in Capitulo, vel Decano,
vel seniori Residentiario; qui computus remaneat in Capsula in domo Capitulari usque ad finem
anni, ut tunc totius plena reddatur ratio, et sit pro suo labore stipendium Camerario consuetum,
quod est decem marcæ. Item, toga xv s. Item, pastiones ix s. vi d. Summa (fn. 17) vii l. xvii s iiij. d.
Cap. 40. De Clerico et Custode Pistrini.
Clericus et Custos Pistrini sit etiam unus ex habitu, ut consuevit fieri semper ante Residentes
qui nunc sunt. Is recipiet frumentum a firmariis purum et sanum et suave; item farinam et
frumentum necessarium comparabit, et officio Pistrini diligenter superintendet, ac omni septimana
cum Pistore de panibus furnitis computet. Pecuniam pro Capis quam acceperit a novis Canonicis,
manibus Sacristæ tradet. Quaternatim fidelem suum compotum reddat in Capitulo, et in fine
anni totius rationem tradet Auditori. Stipendiarium (fn. 18) ejus erit consuetum vij l. v s., cum panibus
septem in ebdomada, precii xxiij s. iv d.
Cap. 41. De Senescallo Curiarum.
Sit Senescallus unus qui semel in anno, una cum Generali Receptore, pertranseat universum
Pauli patrimonium, et Curias teneat: rotulos Curiarum vel earum exempla ad Cameram Ecclesiæ
in fine anni referat a Camerario custodiendos.
Cap. 42. De Auditore Compoti.
Auditor Computi incipiat auditum suum statim post festum S. Michaelis, et diligenter et
fideliter et indifferenter audiat computum omnium ministrorum, prius acceptis juramentis eorum
qui computum reddent, quæcunque personæ sint, etiamsi Canonici Residentes sint qui habent
unde rationem reddant; et eum Compotum completum et perfectum tradant in Capitulo Decano
et Residentibus ante festum Nativitatis Domini proxime sequentis, ut in archivis Ecclesiæ
reponatur.
Cap. 43. Visitatio Decani.
Decanus per se, cum honesta familia, Ecclesiæ sumptibus et expensis, vel alias impeditus per
suum Commissarium, unum Canonicum Residentem, quem assignaverit, visitet ad minus omni
tertio anno omnia maneria in patria et domos in Civitate, ut quomodo sustineatur patrimonium
S. Pauli cognoscat, et de defectibus provideat.
Cap. 44. De Firmis non locandis Residentiariis.
Nihil ex Maneriis in patria locetur alicui Residentiario ad firmam ullo pacto, ne ob aliquas
causas detractet solutionem, neve reluctetur forsan et noluerit cogi ad justum computum.
Præterea ne sint desidiæ inter fratres propter firmas. Item, ne Decanus et Capitulum cogatur
vocare in jus proprios fratres Residentes.
Cap. 45. De Silva et Bosco.
Silva, Boscus, Meremium, qui quondam thezaurus Ecclesiæ dicebatur, nutriatur et foveatur
plus solito; nec quisquam ejus donetur, nec vendatur, nisi magna cogente necessitate, et tunc
quoque consilio et consensu Decani et Capituli missis antea, qui videant et assignent idoneo
tempore quid vendatur. Si quando fuerit prostratum Boscum pro focalibus in domo Residentiariorum, in participatione illius Bosci sit Decani Residentis, ut in omnibus aliis, portio dupla.
Cap. 46. Annua Experientia.
Observationem omnium Statutorum et Ordinationum prædictarum volumus incipere in festo
Michaelis proximo sequenti, et sic deinceps ad unum integrum annum durare, ut interea experientia docti, quid addi, quidve minui debeat, intelligere possimus. In fine anni examinaturi
quam bene et fœliciter hæ nostræ Constitutiones processerunt, pollicentes, si bene, tunc nos
confirmaturos eas, transgressoribus justis pœnis additis, ad perpetuos annos duraturas: si vero
fuerit causa in fine anni commutandi quippiam in melius, promittimus tum commutanda omnia
nos commutaturos, et omnes defectus, quos usu et experientia discemus, suppleturos.
Cap. 47. De Dispensationibus.
(Adhuc ex præfato cartaceo Registro.)
Quia Dispensationes sunt (ut vocant Juris-periti) Legis et Statutorum planæ vulnerationes,
iccirco ordinamus et statuimus, ut in hiis nostris Statutis, aut aliqua parte earum, (fn. 19) neque liceat
ullo in tempore Decano et Capitulo, aut eo absente, qui locum ejus tenet, dispensare, et eadem
aliquo pacto relaxare sine consensu nostro, dum vivimus, et post nos sine consensu domini Papæ,
cujus auctoritate hæc ordinavimus ejus Legatus a latere; (fn. 20) ac etiam domini Regis Fundatoris
Ecclesiæ, et domini Episcopi London. Et statuimus, ut multum minus liceat Capitulo Residentiariorum sine capite suo Decano, et sine prædicta etiam auctoritate, in hiis statutis, aut in
aliqua eorum parte dispensare; quoniam ex talibus dispensationibus frequentatis a Residentiariis
una convenientibus inter se superioribus temporibus, enervatæ et dissolutæ sunt Leges et Statuta
Ecclesiæ S. Pauli; et tales iniquæ dispensationes a Residentibus pro legibus fuerunt habitæ; ex
quibus, si non adhibitum fuisset remedium in tempore, omnino Ecclesiæ secuta esset subversio.